Analiza finansowa w ekonomice przedsiębiorstw

Analiza przychodów – polega na badaniu wysokości przychodów, struktury przychodów w podziale na przychody ze sprzedaży, pozostałe przychody operacyjne i finansowe, dynamiki przychodów, a w przypadku przychodu ze sprzedaży wpływu poszczególnych czynników.
Analiza kosztów – polega na badaniu wysokości poniesionych kosztów zarówno w ujęciu całkowitym jak i na jednostkę wyrobu, dynamiki kosztów, struktury kosztów zarówno w odniesieniu do poszczególnych przychodów jak i do kosztów w układzie rodzajowym.

Analiza wyniku finansowego:

Z = P – K
Z = S – zj

Z – zysk
P – przychody
K – koszty całkowite
S – sprzedaż
zj – zysk jednostkowy

W przypadku badania wpływu zmiany kosztu jednostkowego na osiągnięty zysk należy pamiętać, aby odchylenie w kosztach jednostkowych przyjąć ze znakiem przeciwnym, ponieważ wzrost kosztu jednostkowego ujemnie wpływa na zysk, a ich obniżka wpływa dodatnio.
W analizie tej bada się wysokość zysku, dynamikę zysku oraz wpływ poszczególnych czynników na zysk czyli ilość sprzedaży i zysku jednostkowego, ale w rozbiciu na różnicę między ceną zbytu a jednostkowym kosztem własnym.

Analiza rentowności – do oceny rentowności wykorzystuje się wskaźniki charakteryzujące to zjawisko porównując je w czasie. np. wskaźnik rentowności pracy będący stosunkiem procentowym osiągniętego zysku do ilości zatrudnionych pracowników (ile zysku przypada na 1 pracownika).

Analiza sytuacji finansowej przedsiębiorstwa – oblicza się tutaj wskaźniki, które charakteryzują sytuację finansową firmy, zalicza się do nich:

a) wskaźniki płynności:

wskaźnik płynności III stopnia – stosunek wartości majątku obrotowego do zobowiązań bieżących,

Wpł III = M.O / Z.B.

wskaźnik płynności II stopnia – stosunek wartości płynnych aktywów obrotowych do zobowiązań bieżących,

Wpł II = (M.O. – Zapasy) / Z.B.

wskaźnik płynności I stopnia – stosunek wartości środków pieniężnych do zobowiązań bieżących,

Wpł I = Śr. pieniężne / Z.B.

Im niższa wartość wskaźników tym większe trudności finansowe w spłacie zobowiązań. Z kolei zbyt wysoka wartość jest niekorzystna, gdyż świadczy o złym gospodarowaniu środkami obrotowymi.

b) wskaźnik zadłużenia kapitałowego – stosunek procentowy kapitału obcego do własnego. Im mniejszy tym lepiej, a w czasie malejący.

Wzk = (K.O. * 100%) / K.W.

c) wskaźnik finansowania majątku trwałego – stosunek procentowy kapitału własnego do majątku trwałego. Kapitał własny powinien przynajmniej pokrywać majątek trwały.

Wfm = (K.W * 100%) / M.T.

d) wskaźniki obrotu należnościami czyli rotacja w razach i w dniach

Wrr = O / Npc

O – wartość sprzedaży
Npc – przeciętny stan należności

Informuje o tym, ile razy w ciągu roku przedsiębiorstwo odzyskała swoje należności. Powinien być jak najwyższy, a w czasie rosnący.

Wrd = (Npc * T) / O

Określa jak dług trwa okres ściągania należności. Okres ten powinien być jak najkrótszy, a w czasie malejący.
Skrócenie czasu ściągania należności wpłynie na przyspieszenie rotacji majątku obrotowego.

e) wskaźnik obrotu zobowiązaniami czyli rotacja w razach i w dniach

Oblicza się takie same wskaźniki jak w rotacji należnościami, z tym że wskaźnik rotacji w dniach czyli długość okresu spłaty zobowiązań powinien być jak najwyższy. Im wyższy tym dłuższy okres spłaty, co zmniejsza potrzeby kapitałowe przedsiębiorstwa, ale z drugiej strony może świadczyć o trudnościach w spłacie zobowiązań.

f) wskaźniki oceniające rotację zapasów, który się najdłużej upłynnia.

Wrr = O / Zpc , Wrr = T / Wrd
Wrd = (Zpc * T) / O , Wrd = Wrr / T

Zpc – zapas przeciętny

g) wskaźnik cash flow – stosunek sumy zysku netto, amortyzacji i innych przychodów gotówkowych do osiągniętej sprzedaży przez przedsiębiorstwo.

Wcf = (Zn + A + Ipg) / O

Zn – zysk netto
A – amortyzacja
Ipg – inne przychody gotówkowe

Im wyższy tym lepiej, a w czasie rosnący.

Powrót