MSR nr 16

MSR nr 16. Rzeczowe aktywa trwałe

Zakres
Standard ma zastosowanie do rzeczowych aktywów trwałych z wyjątkiem przypadków, w których inny MSR nakazuje lub dopuszcza odmienne rozwiązanie Standard nie dotyczy:

  • Rzeczowych aktywów trwałych zaklasyfikowanych jako przeznaczone do sprzedaży zgodnie z MSSF 5 „Aktywa trwałe przeznaczone do sprzedaży”,
  • Aktywów biologicznych odnoszących się do rolnictwa (MSR 41), oraz
  • Ujmowania i wyceny aktywów z tytułu poszukiwania i oceny zasobów mineralnych (MSSF 6 „Poszukiwanie i ocena zasobów mineralnych”),
  • Praw do zasobów mineralnych i pokładów zasobów mineralnych takich, jak ropa naftowa, gaz ziemny i podobne nieodnawialne zasoby naturalne

Definicja
Rzeczowy majątek trwały to aktywa rzeczowe, które:

  • Jednostka utrzymuje w celu wykorzystania w procesie produkcji dóbr, dostawach towarów lub świadczenia usług, w celu oddania do używania innym podmiotom na podstawie umowy najmu, lub w celach administracyjnych,
  • Zgodnie z oczekiwaniami będą wykorzystywane przez czas dłuższy niż jeden rok.

Generalne kryteria uznawania
Koszt związany z dana pozycją rzeczowego majątku trwałego może być uznany za składnik aktywów wtedy i tylko wtedy, gdy:

  • Prawdopodobne jest uzyskanie przez jednostkę przyszłych korzyści ekonomicznych w związku z tą pozycją,
  • Koszt tej pozycji może być ustalony w sposób wiarygodny.

Ta ogólna reguła ujmowania kosztów składnika rzeczowego majątku trwałego odnosi się zarówno do kosztów początkowych jak i nakładów późniejszych.

Części zamienne

  • Znaczące (główne) części zamienne i sprzęt serwisowy powinny być zakwalifikowane jako rzeczowe aktywa trwałe, jeśli jednostka przewiduje użytkowanie ich przez okres dłuższy niż rok,
  • Jeśli części zamienne i sprzęt serwisowy mogą być użytkowane jedynie w połączeniu ze składnikiem rzeczowego majątku trwałego, wówczas są ujmowane jako składniki rzeczowego majątku trwałego.

Jednostka miary środków trwałych
Standard nie określa jednoznacznie jednostki miary składników rzeczowego majątku trwałego stosowanej dla celów uznawania.
Jest to przedmiotem oceny podmiotu dokonywanej z uwzględnieniem specyfiki jego działalności.
Np. może być właściwe agregowanie pojedynczo nieznaczących składników (takich, jak np. narzędzia, matryce, formy) i stosowanie kryteriów uznawania w odniesieniu do zagregowanej kwoty.

Ochrona środowiska i bezpieczeństwo
Rzeczowe aktywa trwałe nabywane w celach bezpieczeństwa lub ochrony środowiska uznawane są jako aktywa (mimo, że same nie powodują bezpośrednio zwiększenia przyszłych korzyści ekonomicznych), gdyż umożliwiają uzyskiwanie przyszłych korzyści ekonomicznych z innych składników aktywów.

Wycena początkowa

  • Składniki rzeczowego majątku trwałego początkowo ujmuje się według kosztu,
  • Koszt jest to kwota zapłaconej gotówki lub jej ekwiwalentów bądź wartość godziwa innych przekazanych dóbr z tytułu pozyskania składnika aktywów w momencie jego nabycia lub wytworzenia.

Ustalanie kosztu

wyk4

Przykłady kosztów bezpośrednio związanych z doprowadzeniem składnika aktywów do stanu zdatnego ich używania:

  • Koszty świadczeń na rzecz pracowników wynikające bezpośrednio z budowy lub nabycia składnika rzeczowego majątku trwałego,
  • Koszty przygotowania miejsca użytkowania,
  • Początkowe koszty dostawy, załadunku i wyładunku.
  • Koszty instalacji i montażu,
  • Koszty testowania prawidłowości działania (po odjęciu przychodów ze sprzedaży jednostek produktu lub usługi uzyskanych w czasie instalacji i rozruchu np. sprzedaż próbnej partii,
  • Honoraria profesjonalistów.

Do kosztów składnika rzeczowego majątku trwałego nie włącza się np.:

  • Kosztów wprowadzania nowych produktów lub usług,
  • Kosztów niezbędnych dla prowadzenia działalności w nowym miejscy lub na rzecz nowych klientów (w tym kosztów przeszkolenia pracowników),
  • Kosztów „otwarcia” nowych obiektów,
  • Kosztów administracyjnych i innych kosztów ogólnozakładowych,
  • Należy zaprzestać uznawania kosztów w wartości księgowej składnika rzeczowego majątku trwałego w momencie, w którym składnik ten został doprowadzony do miejsca i stanu, jakie są niezbędne, aby był on zdatny do użytkowania zgodnie z zamierzeniem kierownictwa,
  • Do wartości księgowej środka trwałego nie włącza się np. kosztów zmiany miejsca użytkowania, początkowych strat operacyjnych, kosztów reorganizacji działalności.

Przychody i koszty wynikające z incydentalnych działań prowadzonych na etapie budowy składnika rzeczowego majątku trwałego (czy też szerzej: na etapie jego doprowadzania do stanu zdatnego do użytkowania), nie związanych z doprowadzaniem tego składnika do stanu zdatnego do zamierzonego użytkowania, ujmowane są w odpowiedniej pozycji rachunku zysków i strat (nie są włączane do wartości składnika majątkowego)

  • Koszty aktywów budowanych we własnym zakresie ustalane są według takich samych zasad, jak koszty aktywów nabytych,
  • Jeśli jednostka wytwarza podobne składniki aktywów w celu ich sprzedaży w ramach normalnej działalności, koszt wytworzenia składnika rzeczowego majątku trwałego ustalany jest tak samo jak koszt aktywów wytwarzanych z przeznaczeniem na sprzedaż (wg zasad określonych w MSR 2 dla zapasów),
  • Koszty finansowania zewnętrznego ujmuje się zgodnie z MSR 23,
  • Koszt składnika rzeczowego majątku trwałego pozyskanego w drodze leasingu finansowego ustalany jest zgodnie z MSR 17,
  • Wartość księgowa składnika rzeczowego aktywów trwałych może być pomniejszona o kwotę dotacji rządowych zgodnie z MSR 20,
  • Koszt ustalany jest na dzień uznania składnika aktywów w równowartości ceny gotówkowej,
  • Jeśli płatność jest odroczona na okres dłuższy niż na normalnych warunkach kredytowych kosztem jest ekwiwalent ceny gotówkowej, natomiast różnica pomiędzy tą kwotą a łączną kwotą płatności uznawana jest jako koszt finansowania (odsetki) i ujmowana zgodnie z MSR 23.

Ustalanie kosztu – transakcja wymiany

W sytuacji gdy jednostka pozyskała składnik rzeczowego majątku trwałego w drodze wymiany na aktywa niepieniężne lub kombinację aktywów pieniężnych i niepieniężnych powinna ująć ten składnik początkowo w wartości godziwej chyba, że:

  • Wartość godziwa zarówno składnika otrzymanego, jak i składnika przekazanego nie może być ustalona w sposób wiarygodny, lub
  • Transakcja wymiany nie ma charakteru wymiany handlowej.

Jeśli pozyskany składnik aktywów nie jest wyceniany w wartości godziwej, ujmuje się go w wartości księgowej składnika przekazanego.

Powrót